Port
Falochrony świnoujskiego portu zostały zbudowane
także z kamieni pochodzących z „Rafy Winety”, położonej w
poblizu Koserow. Czy odczuwa się tutaj, że te kamienie być może
pochodzą z zatopionego legendarnego, miasta ? Starsi powiadaja
że nie tylko w Koserow, gdzie Wineta sotała zatopiona, ale też w
Świnoujściu na falochronach, w pewnych momentach słyszeć można
krzyki mieszkańców zatopionej Winety.Jedna z wysp w porcie
świnoujskim nosiła nazwę „Eichstaden” . Była to niegdys mielizna,
którą w trakcie wielkich prac regulujących nurt Swiny w 1893 r.,
poprzez odkładanie na niej wybagrowanego materiału ,
przekształcono w sztuczna wyspę o powierzchni około 12,5 ha.
Wyspa „Eichstasden” nazwana dlka upamiętnienia inspektora
budowlanego Eicha spełniała rolę ochrony dla tzw.Basenu Zimowego.
„Zielona Mielizna” kolejna wyspa na Świnie , została w latach 1826 – 27 i 1849 – 1855 umocniona z pomocą opalowania i tzw. pakwerków. I tak uzyskano kolejne 20 ha lądu, dla odkładania urobku z pogłębiania, jak tez dla wzniesienia tam urządzen stoczniowych i hangarów dla łodzi.
Stawa Młyny, wzniesiona w latach 1873 / 74 odróżnia falochron zachodni wejscia do portu w Świnoujściu. Na dalszym planie widoczne są tzw. Długie Wybrzeża i klif Streckelberg. Po tym, jak wejście do portu zostało silnie zapiaszczone i niemal niebezpieczne dla żeglugi, zbudowano w latach 1818 -1923 dwa falochrony, na wyjsciu w morze Dalsze prace, w tym wybrukowanie falochronów, trwały jeszcze do 1828 r..Falochron wschodni posiada około 1400 metrów długości, zachodni około 1000 metrów. Kamienie do budowy falochronów wydobywano z dna Bałtyku, część zaś pochodzi z rozbiórki zamku z okolic Anklamu. Część użytego materiału pochodzi także z z leżącej u stóp klifu Streckelberg koło Koserow, kamiennej rafy nazywanej „Rafa Winety” . Przez wieki stanowiła ona naturalną ochronę klifowego wybrzeża przed atakami morza. W następstwie demontażu tej naturalnej ochrony,w późniejszym okresie koniecznym było podejmowanie sztucznych środków zmniejszających gwałtowność ataków morza na stromy brzeg.
W 1866 r. na falochronie wschodnim zbudowano dodatkowo ochronny mur wysokości 1,9 m. Jednioczesnie z tym przedłużono go o około 66 metrów.
„Zielona Mielizna” kolejna wyspa na Świnie , została w latach 1826 – 27 i 1849 – 1855 umocniona z pomocą opalowania i tzw. pakwerków. I tak uzyskano kolejne 20 ha lądu, dla odkładania urobku z pogłębiania, jak tez dla wzniesienia tam urządzen stoczniowych i hangarów dla łodzi.
Stawa Młyny, wzniesiona w latach 1873 / 74 odróżnia falochron zachodni wejscia do portu w Świnoujściu. Na dalszym planie widoczne są tzw. Długie Wybrzeża i klif Streckelberg. Po tym, jak wejście do portu zostało silnie zapiaszczone i niemal niebezpieczne dla żeglugi, zbudowano w latach 1818 -1923 dwa falochrony, na wyjsciu w morze Dalsze prace, w tym wybrukowanie falochronów, trwały jeszcze do 1828 r..Falochron wschodni posiada około 1400 metrów długości, zachodni około 1000 metrów. Kamienie do budowy falochronów wydobywano z dna Bałtyku, część zaś pochodzi z rozbiórki zamku z okolic Anklamu. Część użytego materiału pochodzi także z z leżącej u stóp klifu Streckelberg koło Koserow, kamiennej rafy nazywanej „Rafa Winety” . Przez wieki stanowiła ona naturalną ochronę klifowego wybrzeża przed atakami morza. W następstwie demontażu tej naturalnej ochrony,w późniejszym okresie koniecznym było podejmowanie sztucznych środków zmniejszających gwałtowność ataków morza na stromy brzeg.
W 1866 r. na falochronie wschodnim zbudowano dodatkowo ochronny mur wysokości 1,9 m. Jednioczesnie z tym przedłużono go o około 66 metrów.
Dawny Kapitanat Portu i dzisiaj pełni tę samą rolę
